او میکشد قلاب رااو میکشد قلاب رااو میکشد قلاب راز اندازه بیرون تشنهام ساقی بیار آن آب رااول مرا سیراب کن، وآن گه بده اصحاب رامن نیز چشم از خواب خوش بر مینکردم پیش از اینروز فراقِ دوستان، شبخوش بگفت

 تقصیر ما نبود عشق بی مقدمه پا در کفشان کردبی آنکه بپرسد دنیایمان، حرفهایمانباورمان یکیست یا نه؟که بپرسد این من و توما می شود یا نه ؟چه بی فکر است این عشقکه نمی سنجد و بی مقدمه می آیدو جا خوش می ک